پچ پچ
۲۷م بهمن, ۱۳۸۸
آخر بهمن چهار سال پیش نمی دانستم چرا پنهانک شده نام این خلوت دل نوشته های کوتاه.
حال از پس این سال ها، خودمانیم چه اسم پر مسمایی شده، پنهانک!
در این خلوت شب های بی خبری همین پچ پچ های شبانه هم غنیمتی است رفیق …
بنه بر گوش من آن لب اگر چه خلوت است و شب مهل تا برزند بادی بر آن اسرار پنهانک
۲نظر »
RSS feed for comments on this post. TrackBack URI
تولد پنهانك
مبارك…
نظر توسط saber — بهمن ۲۷, ۱۳۸۸ @ ۸:۴۶ ق.ظ
“پنهانک”، خلوتی دوست داشتنی ست…
این دل نوشته های کوتاه، گاه چه خوب در ذهن م نقش بسته…
پاینده باشید
نظر توسط نجوا — بهمن ۲۸, ۱۳۸۸ @ ۳:۴۴ ب.ظ